Hoe werkt een configurator van binnen?
Hij bestaat uit drie dingen die los van elkaar te begrijpen zijn. De opties waaruit een klant kiest. De regels die bepalen wat mag. En de rekenwijze die er een prijs aan hangt.
Het zichtbare deel is het kleinste deel. De meeste tijd zit in de regels, want die staan nu in iemands hoofd en moeten eruit voordat er iets gebouwd kan worden.
Dat uitzoeken levert bijna altijd iets op wat je zelf niet wist. Verkopers blijken verschillende regels te gebruiken voor hetzelfde geval, en dat verschil moet eerst een keuze worden.
Welke regels moet hij kennen?
Precies de regels die je verkoper nu zelf toepast. Die vallen in drie soorten:
- Wat niet samen kan. Deze uitvoering bestaat niet in die maat, dus die optie valt weg.
- Wat ergens uit volgt. Kies je dit, dan hoort er verplicht iets bij.
- Wat de prijs bepaalt. Een opslag, een staffel, of een meerprijs per meter.
Belangrijk is dat de configurator een onmogelijke keuze niet toestaat in plaats van hem achteraf afkeurt. Een klant die iets samenstelt en dan hoort dat het niet kan, haakt af.
Wat is het verschil met een webshop?
Een webshop verkoopt wat er is, een configurator stelt samen wat er kan. In een webshop kies je uit producten die al bestaan, met een eigen artikelnummer en een eigen prijs.
Een configurator maakt het product op het moment van kiezen. Dat is het verschil tussen een paar tientallen artikelen en een aantal combinaties dat je niet meer kunt uitschrijven.
De twee sluiten elkaar niet uit. Veel bedrijven verkopen hun standaardproducten uit een shop en hangen de configurator aan de varianten die op maat gaan.
Wat heb je nodig om te beginnen?
Je optielijst, je regels en je prijsopbouw. Dat laatste is bijna altijd het grootste werk, omdat prijzen vaak deels in een bestand en deels in ervaring zitten.
Afbeeldingen horen erbij, maar niet per combinatie. Wie dat probeert, maakt een fotoproject in plaats van een configurator. Werk daarom met losse onderdelen die over elkaar heen vallen, of met een afbeelding per hoofdkeuze.
Wat levert het op?
Aanvragen die compleet zijn. Wat binnenkomt is een samenstelling die kan bestaan, met de keuzes erbij, dus je binnendienst hoeft niet te bellen om te vragen wat de klant bedoelde.
Het scheelt ook aan de voorkant. Een klant die zelf kan kijken wat mogelijk is, komt verder in zijn beslissing voordat hij contact opneemt.
En je ziet wat mensen kiezen. Welke optie bijna niemand neemt en welke combinatie steeds terugkomt, is informatie over je assortiment die je anders niet had.
Hoe begin je?
Met je meest verkochte productgroep en niet met je hele assortiment. Zet die goed neer, inclusief de regels, en breid daarna uit. Zo zie je of de opzet klopt voordat je er honderden opties in hangt.
Wanneer is een formulier genoeg?
Als je product weinig varianten heeft of als de prijs toch altijd met de hand wordt bepaald. Dan vraag je gewoon uit wat je nodig hebt en bespaar je jezelf het uitzoeken van regels die er niet zijn.
Het verandert zodra klanten combinaties aanvragen die niet kunnen, of zodra je verkoper de prijslijst niet meer uit zijn hoofd kent.